
Wooder Vuerelschuet
Waldenrather Vogelschuss
Text Mundart
Text hochdeutsch
duer et Dörp bim Vuerelschuet,
freut sech alles, Oot on Jonk,
denn noe Vuerelschuet kömmt Bronk.
durchs Dorf beim Vogelschuss,
freuen sich alle, Alt und Jung,
denn nach dem Vogelschuss kommt Fronleichnam.
stonnt all parat, stolz wie ene Hahn.
Dann kömmt des Königs Majestät,
de Hauptmann schreit on komandert,
Achtung, präsentiert det Gewehr!
füht an de Front em hin on her.
stehen bereit, stolz wie ein Hahn.
Dann kommt des Königs Majestät,
der Hauptmann schreit und kommandiert,
Achtung, präsentiert das Gewehr!,
fährt an der Front hin und her.
gont och mett an de Front verbie,
dann tröe se en Rieh on Glied,
on fröhlich wött dann afmaschiet.
Die Musik spellt mett Kling on Klang,
sie trecke noe de Vuerelstang.
gehen auch mit an der Front vorbei,
dann treten sie an in Reih und Glied,
und fröhlich wird dann abmarschiert.
Die Musik spielt mit Kling und Klang,
sie ziehen nun zur Vogelstange.
löppt och mett.
Nügierech wee de Könneng wött.
De Vuerel wu et sech dromm jeht,
ene Jong vöropp, op e Steckske dröcht.
läuft auch mit.
Neugierig wer der König wird.
Der Vogel wo es sich drum geht,
ein Junge vorauf auf ein Stöckchen trägt.
on dropp geschoete, bis he fellt.
Det es en löstege Scheterie,
däe tröfft der Kopp,
däe schütt verbie.
und drauf geschossen bis er fällt.
Das ist eine lustige Schießerei,
der eine trifft den Kopf,
der nächste schießt vorbei.
däe der Romp,
bau fellt ene Splenter,
bau ene Stomp.
Et läeste höngt an däe isere Penn,
e Stöckske Hoot,
noch zemlech kleen.
der andere den Rumpf,
balt fällt ein Splinter,
bald ein Stück Rumpf.
Zuletzt hängt an dem eisernen Pinn
ein Stückchen Holz,
ziemlich klein.
ess nüe Schötteköneng göllt.
Du, Pitter, schreit et, schet em af,
on werklech geet et,
pang, perdaaf.
als neuer Schützenkönig gilt.
Du, Peter, schreit es, schieß es ab,
und wirklich geht es
peng und paaf.
de Pitter wött jetzt dekorert,
det Volk es ganz ut Rand on Band,
weil sie ene nüe Köneng hant.
Man heft em op,
he wött houviert,
on dann wet no et Dörp maschert.
der Peter wird jetzt dekoriert,
das Volk ist außer Rand und Band,
weil sie einen neuen König haben.
Man hebt ihn hoch,
er wird hofiert,
und dann wird ins Dorf marschiert.
on doe jeht jetzt noch ens de Kall.
Doe geht et duer bis morges fröch,
bis det se allemoll sind möch.
und da geht es noch mal ums Gespräch.
Da geht es durch bis morgens früh,
bis das sie alle müde sind.
on tröckt de Könengsstaat sech ut.
Veer Grosche falle hemm ut de West,
dett. es der Rest vom Schützenfest.
und zieht die Königskleidung aus.
Vier Groschen fallen ihm aus der Weste,
das war der Rest vom Schützenfest.
Text Mundart
Jeet de Tromm on och de Flöt,
duer et Dörp bim Vuerelschuet,
freut sech alles, Oot on Jonk,
denn noe Vuerelschuet kömmt Bronk.
De Brodderschaft on och de Fahn,
stonnt all parat, stolz wie ene Hahn.
Dann kömmt des Königs Majestät,
de Hauptmann schreit on komandert,
Achtung, präsentiert det Gewehr!
füht an de Front em hin on her.
De Vorstand met Ministerie,
gont och mett an de Front verbie,
dann tröe se en Rieh on Glied,
on fröhlich wött dann afmaschiet.
Die Musik spellt mett Kling on Klang,
sie trecke noe de Vuerelstang.
On wat mar Been hett,
löppt och mett.
Nügierech wee de Könneng wött.
De Vuerel wu et sech dromm jeht,
ene Jong vöropp, op e Steckske dröcht.
De wött dann opp de Stong gestellt,
on dropp geschoete, bis he fellt.
Det es en löstege Scheterie,
däe tröfft der Kopp,
däe schütt verbie.
Däe tröfft ene Flügel,
däe der Romp,
bau fellt ene Splenter,
bau ene Stomp.
Et läeste höngt an däe isere Penn,
e Stöckske Hoot,
noch zemlech kleen.
Wäe det Denk öronger hollt,
ess nüe Schötteköneng göllt.
Du, Pitter, schreit et, schet em af,
on werklech geet et,
pang, perdaaf.
Do fellt det Stöckske op de Eed,
de Pitter wött jetzt dekorert,
det Volk es ganz ut Rand on Band,
weil sie ene nüe Köneng hant.
Man heft em op,
he wött houviert,
on dann wet no et Dörp maschert.
Jetzt jeht et no der Könengsball,
on doe jeht jetzt noch ens de Kall.
Doe geht et duer bis morges fröch,
bis det se allemoll sind möch.
De Köneng schuggelt dann no Huus,
on tröckt de Könengsstaat sech ut.
Veer Grosche falle hemm ut de West,
dett. es der Rest vom Schützenfest.
*mündlich überliefert
Text hochdeutsch
Geht die Trommel und auch die Flöte,
durchs Dorf beim Vogelschuss,
freuen sich alle, Alt und Jung,
denn nach dem Vogelschuss kommt Fronleichnam.
Die Bruderschaft und auch die Fahne,
stehen bereit, stolz wie ein Hahn.
Dann kommt des Königs Majestät,
der Hauptmann schreit und kommandiert,
Achtung, präsentiert das Gewehr!,
fährt an der Front hin und her.
Der Vorstand und die Minister,
gehen auch mit an der Front vorbei,
dann treten sie an in Reih und Glied,
und fröhlich wird dann abmarschiert.
Die Musik spielt mit Kling und Klang,
sie ziehen nun zur Vogelstange.
Und was nur Beine hat,
läuft auch mit.
Neugierig wer der König wird.
Der Vogel wo es sich drum geht,
ein Junge vorauf auf ein Stöckchen trägt.
Der wird dann auf die Vogelstange gestellt,
und drauf geschossen bis er fällt.
Das ist eine lustige Schießerei,
der eine trifft den Kopf,
der nächste schießt vorbei.
Der nächst trifft einen Flügel,
der andere den Rumpf,
balt fällt ein Splinter,
bald ein Stück Rumpf.
Zuletzt hängt an dem eisernen Pinn
ein Stückchen Holz,
ziemlich klein.
Wer das herunter holt,
als neuer Schützenkönig gilt.
Du, Peter, schreit es, schieß es ab,
und wirklich geht es
peng und paaf.
Da fällt das Stückchen auf die Erde,
der Peter wird jetzt dekoriert,
das Volk ist außer Rand und Band,
weil sie einen neuen König haben.
Man hebt ihn hoch,
er wird hofiert,
und dann wird ins Dorf marschiert.
Jetzt geht es zum Königsball,
und da geht es noch mal ums Gespräch.
Da geht es durch bis morgens früh,
bis das sie alle müde sind.
Der König schaukelt dann nach Hause,
und zieht die Königskleidung aus.
Vier Groschen fallen ihm aus der Weste,
das war der Rest vom Schützenfest.
*mündlich überliefert
Dann zeig es uns!
Kommentare zu diesem Beitrag anzeigen
Über diesen Mundartbeitrag

Geht die Trommel und auch die Flöte,
durchs Dorf beim Vogelschuss,
freuen sich alle, Alt und Jung,
denn nach dem Vogelschuss kommt Fronleichnam.
Die Bruderschaft und auch die Fahne,
stehen bereit, stolz wie ein Hahn.
Dann kommt des Königs Majestät,
der Hauptmann schreit und kommandiert,
Achtung, präsentiert das Gewehr!,
fährt an der Front hin und her.
Der Vorstand und die Minister,
gehen auch mit an der Front vorbei,
dann treten sie an in Reih und Glied,
und fröhlich wird dann abmarschiert.
Die Musik spielt mit Kling und Klang,
sie ziehen nun zur Vogelstange.
Und was nur Beine hat,
läuft auch mit.
Neugierig wer der König wird.
Der Vogel wo es sich drum geht,
ein Junge vorauf auf ein Stöckchen trägt.
Der wird dann auf die Vogelstange gestellt,
und drauf geschossen bis er fällt.
Das ist eine lustige Schießerei,
der eine trifft den Kopf,
der nächste schießt vorbei.
Der nächst trifft einen Flügel,
der andere den Rumpf,
balt fällt ein Splinter,
bald ein Stück Rumpf.
Zuletzt hängt an dem eisernen Pinn
ein Stückchen Holz,
ziemlich klein.
Wer das herunter holt,
als neuer Schützenkönig gilt.
Du, Peter, schreit es, schieß es ab,
und wirklich geht es
peng und paaf.
Da fällt das Stückchen auf die Erde,
der Peter wird jetzt dekoriert,
das Volk ist außer Rand und Band,
weil sie einen neuen König haben.
Man hebt ihn hoch,
er wird hofiert,
und dann wird ins Dorf marschiert.
Jetzt geht es zum Königsball,
und da geht es noch mal ums Gespräch.
Da geht es durch bis morgens früh,
bis das sie alle müde sind.
Der König schaukelt dann nach Hause,
und zieht die Königskleidung aus.
Vier Groschen fallen ihm aus der Weste,
das war der Rest vom Schützenfest.
*mündlich überliefert
Jeet de Tromm on och de Flöt,
duer et Dörp bim Vuerelschuet,
freut sech alles, Oot on Jonk,
denn noe Vuerelschuet kömmt Bronk.
De Brodderschaft on och de Fahn,
stonnt all parat, stolz wie ene Hahn.
Dann kömmt des Königs Majestät,
de Hauptmann schreit on komandert,
Achtung, präsentiert det Gewehr!
füht an de Front em hin on her.
De Vorstand met Ministerie,
gont och mett an de Front verbie,
dann tröe se en Rieh on Glied,
on fröhlich wött dann afmaschiet.
Die Musik spellt mett Kling on Klang,
sie trecke noe de Vuerelstang.
On wat mar Been hett,
löppt och mett.
Nügierech wee de Könneng wött.
De Vuerel wu et sech dromm jeht,
ene Jong vöropp, op e Steckske dröcht.
De wött dann opp de Stong gestellt,
on dropp geschoete, bis he fellt.
Det es en löstege Scheterie,
däe tröfft der Kopp,
däe schütt verbie.
Däe tröfft ene Flügel,
däe der Romp,
bau fellt ene Splenter,
bau ene Stomp.
Et läeste höngt an däe isere Penn,
e Stöckske Hoot,
noch zemlech kleen.
Wäe det Denk öronger hollt,
ess nüe Schötteköneng göllt.
Du, Pitter, schreit et, schet em af,
on werklech geet et,
pang, perdaaf.
Do fellt det Stöckske op de Eed,
de Pitter wött jetzt dekorert,
det Volk es ganz ut Rand on Band,
weil sie ene nüe Köneng hant.
Man heft em op,
he wött houviert,
on dann wet no et Dörp maschert.
Jetzt jeht et no der Könengsball,
on doe jeht jetzt noch ens de Kall.
Doe geht et duer bis morges fröch,
bis det se allemoll sind möch.
De Köneng schuggelt dann no Huus,
on tröckt de Könengsstaat sech ut.
Veer Grosche falle hemm ut de West,
dett. es der Rest vom Schützenfest.
*mündlich überliefert
Wooder Vuerelschuet - Waldenrather Vogelschuss
durchs Dorf beim Vogelschuss,
freuen sich alle, Alt und Jung,
denn nach dem Vogelschuss kommt Fronleichnam.
duer et Dörp bim Vuerelschuet,
freut sech alles, Oot on Jonk,
denn noe Vuerelschuet kömmt Bronk.
stehen bereit, stolz wie ein Hahn.
Dann kommt des Königs Majestät,
der Hauptmann schreit und kommandiert,
Achtung, präsentiert das Gewehr!,
fährt an der Front hin und her.
stonnt all parat, stolz wie ene Hahn.
Dann kömmt des Königs Majestät,
de Hauptmann schreit on komandert,
Achtung, präsentiert det Gewehr!
füht an de Front em hin on her.
gehen auch mit an der Front vorbei,
dann treten sie an in Reih und Glied,
und fröhlich wird dann abmarschiert.
Die Musik spielt mit Kling und Klang,
sie ziehen nun zur Vogelstange.
gont och mett an de Front verbie,
dann tröe se en Rieh on Glied,
on fröhlich wött dann afmaschiet.
Die Musik spellt mett Kling on Klang,
sie trecke noe de Vuerelstang.
läuft auch mit.
Neugierig wer der König wird.
Der Vogel wo es sich drum geht,
ein Junge vorauf auf ein Stöckchen trägt.
löppt och mett.
Nügierech wee de Könneng wött.
De Vuerel wu et sech dromm jeht,
ene Jong vöropp, op e Steckske dröcht.
und drauf geschossen bis er fällt.
Das ist eine lustige Schießerei,
der eine trifft den Kopf,
der nächste schießt vorbei.
on dropp geschoete, bis he fellt.
Det es en löstege Scheterie,
däe tröfft der Kopp,
däe schütt verbie.
der andere den Rumpf,
balt fällt ein Splinter,
bald ein Stück Rumpf.
Zuletzt hängt an dem eisernen Pinn
ein Stückchen Holz,
ziemlich klein.
däe der Romp,
bau fellt ene Splenter,
bau ene Stomp.
Et läeste höngt an däe isere Penn,
e Stöckske Hoot,
noch zemlech kleen.
als neuer Schützenkönig gilt.
Du, Peter, schreit es, schieß es ab,
und wirklich geht es
peng und paaf.
ess nüe Schötteköneng göllt.
Du, Pitter, schreit et, schet em af,
on werklech geet et,
pang, perdaaf.
der Peter wird jetzt dekoriert,
das Volk ist außer Rand und Band,
weil sie einen neuen König haben.
Man hebt ihn hoch,
er wird hofiert,
und dann wird ins Dorf marschiert.
de Pitter wött jetzt dekorert,
det Volk es ganz ut Rand on Band,
weil sie ene nüe Köneng hant.
Man heft em op,
he wött houviert,
on dann wet no et Dörp maschert.
und da geht es noch mal ums Gespräch.
Da geht es durch bis morgens früh,
bis das sie alle müde sind.
on doe jeht jetzt noch ens de Kall.
Doe geht et duer bis morges fröch,
bis det se allemoll sind möch.
und zieht die Königskleidung aus.
Vier Groschen fallen ihm aus der Weste,
das war der Rest vom Schützenfest.
on tröckt de Könengsstaat sech ut.
Veer Grosche falle hemm ut de West,
dett. es der Rest vom Schützenfest.

Kleen Boosch-Leed – Kleiner Wald-Lied
Kleen Boosch-Leed – Kleiner Wald-Lied

Wooder Vuerelschuet – Waldenrather Vogelschuss
Wooder Vuerelschuet – Waldenrather Vogelschuss

Wenns de om Kerkhof legs – Wenn du auf dem Friedhof liegst
Wenns de om Kerkhof legs – Wenn du auf dem Friedhof liegst

Os Moddersprook – Unsere Muttersprache
Os Moddersprook – Unsere Muttersprache
Wooder Vuerelschuet – Waldenrather Vogelschuss
Waldenrather Vogelschuss
Wooder Vuerelschuet
Geht die Trommel und auch die Flöte,
durchs Dorf beim Vogelschuss,
freuen sich alle, Alt und Jung,
denn nach dem Vogelschuss kommt Fronleichnam.
Die Bruderschaft und auch die Fahne,
stehen bereit, stolz wie ein Hahn.
Dann kommt des Königs Majestät,
der Hauptmann schreit und kommandiert,
Achtung, präsentiert das Gewehr!,
fährt an der Front hin und her.
Der Vorstand und die Minister,
gehen auch mit an der Front vorbei,
dann treten sie an in Reih und Glied,
und fröhlich wird dann abmarschiert.
Die Musik spielt mit Kling und Klang,
sie ziehen nun zur Vogelstange.
Und was nur Beine hat,
läuft auch mit.
Neugierig wer der König wird.
Der Vogel wo es sich drum geht,
ein Junge vorauf auf ein Stöckchen trägt.
Der wird dann auf die Vogelstange gestellt,
und drauf geschossen bis er fällt.
Das ist eine lustige Schießerei,
der eine trifft den Kopf,
der nächste schießt vorbei.
Der nächst trifft einen Flügel,
der andere den Rumpf,
balt fällt ein Splinter,
bald ein Stück Rumpf.
Zuletzt hängt an dem eisernen Pinn
ein Stückchen Holz,
ziemlich klein.
Wer das herunter holt,
als neuer Schützenkönig gilt.
Du, Peter, schreit es, schieß es ab,
und wirklich geht es
peng und paaf.
Da fällt das Stückchen auf die Erde,
der Peter wird jetzt dekoriert,
das Volk ist außer Rand und Band,
weil sie einen neuen König haben.
Man hebt ihn hoch,
er wird hofiert,
und dann wird ins Dorf marschiert.
Jetzt geht es zum Königsball,
und da geht es noch mal ums Gespräch.
Da geht es durch bis morgens früh,
bis das sie alle müde sind.
Der König schaukelt dann nach Hause,
und zieht die Königskleidung aus.
Vier Groschen fallen ihm aus der Weste,
das war der Rest vom Schützenfest.
*mündlich überliefert
Jeet de Tromm on och de Flöt,
duer et Dörp bim Vuerelschuet,
freut sech alles, Oot on Jonk,
denn noe Vuerelschuet kömmt Bronk.
De Brodderschaft on och de Fahn,
stonnt all parat, stolz wie ene Hahn.
Dann kömmt des Königs Majestät,
de Hauptmann schreit on komandert,
Achtung, präsentiert det Gewehr!
füht an de Front em hin on her.
De Vorstand met Ministerie,
gont och mett an de Front verbie,
dann tröe se en Rieh on Glied,
on fröhlich wött dann afmaschiet.
Die Musik spellt mett Kling on Klang,
sie trecke noe de Vuerelstang.
On wat mar Been hett,
löppt och mett.
Nügierech wee de Könneng wött.
De Vuerel wu et sech dromm jeht,
ene Jong vöropp, op e Steckske dröcht.
De wött dann opp de Stong gestellt,
on dropp geschoete, bis he fellt.
Det es en löstege Scheterie,
däe tröfft der Kopp,
däe schütt verbie.
Däe tröfft ene Flügel,
däe der Romp,
bau fellt ene Splenter,
bau ene Stomp.
Et läeste höngt an däe isere Penn,
e Stöckske Hoot,
noch zemlech kleen.
Wäe det Denk öronger hollt,
ess nüe Schötteköneng göllt.
Du, Pitter, schreit et, schet em af,
on werklech geet et,
pang, perdaaf.
Do fellt det Stöckske op de Eed,
de Pitter wött jetzt dekorert,
det Volk es ganz ut Rand on Band,
weil sie ene nüe Köneng hant.
Man heft em op,
he wött houviert,
on dann wet no et Dörp maschert.
Jetzt jeht et no der Könengsball,
on doe jeht jetzt noch ens de Kall.
Doe geht et duer bis morges fröch,
bis det se allemoll sind möch.
De Köneng schuggelt dann no Huus,
on tröckt de Könengsstaat sech ut.
Veer Grosche falle hemm ut de West,
dett. es der Rest vom Schützenfest.
*mündlich überliefert
Wooder Vuerelschuet - Waldenrather Vogelschuss
durchs Dorf beim Vogelschuss,
freuen sich alle, Alt und Jung,
denn nach dem Vogelschuss kommt Fronleichnam.
duer et Dörp bim Vuerelschuet,
freut sech alles, Oot on Jonk,
denn noe Vuerelschuet kömmt Bronk.
stehen bereit, stolz wie ein Hahn.
Dann kommt des Königs Majestät,
der Hauptmann schreit und kommandiert,
Achtung, präsentiert das Gewehr!,
fährt an der Front hin und her.
stonnt all parat, stolz wie ene Hahn.
Dann kömmt des Königs Majestät,
de Hauptmann schreit on komandert,
Achtung, präsentiert det Gewehr!
füht an de Front em hin on her.
gehen auch mit an der Front vorbei,
dann treten sie an in Reih und Glied,
und fröhlich wird dann abmarschiert.
Die Musik spielt mit Kling und Klang,
sie ziehen nun zur Vogelstange.
gont och mett an de Front verbie,
dann tröe se en Rieh on Glied,
on fröhlich wött dann afmaschiet.
Die Musik spellt mett Kling on Klang,
sie trecke noe de Vuerelstang.
läuft auch mit.
Neugierig wer der König wird.
Der Vogel wo es sich drum geht,
ein Junge vorauf auf ein Stöckchen trägt.
löppt och mett.
Nügierech wee de Könneng wött.
De Vuerel wu et sech dromm jeht,
ene Jong vöropp, op e Steckske dröcht.
und drauf geschossen bis er fällt.
Das ist eine lustige Schießerei,
der eine trifft den Kopf,
der nächste schießt vorbei.
on dropp geschoete, bis he fellt.
Det es en löstege Scheterie,
däe tröfft der Kopp,
däe schütt verbie.
der andere den Rumpf,
balt fällt ein Splinter,
bald ein Stück Rumpf.
Zuletzt hängt an dem eisernen Pinn
ein Stückchen Holz,
ziemlich klein.
däe der Romp,
bau fellt ene Splenter,
bau ene Stomp.
Et läeste höngt an däe isere Penn,
e Stöckske Hoot,
noch zemlech kleen.
als neuer Schützenkönig gilt.
Du, Peter, schreit es, schieß es ab,
und wirklich geht es
peng und paaf.
ess nüe Schötteköneng göllt.
Du, Pitter, schreit et, schet em af,
on werklech geet et,
pang, perdaaf.
der Peter wird jetzt dekoriert,
das Volk ist außer Rand und Band,
weil sie einen neuen König haben.
Man hebt ihn hoch,
er wird hofiert,
und dann wird ins Dorf marschiert.
de Pitter wött jetzt dekorert,
det Volk es ganz ut Rand on Band,
weil sie ene nüe Köneng hant.
Man heft em op,
he wött houviert,
on dann wet no et Dörp maschert.
und da geht es noch mal ums Gespräch.
Da geht es durch bis morgens früh,
bis das sie alle müde sind.
on doe jeht jetzt noch ens de Kall.
Doe geht et duer bis morges fröch,
bis det se allemoll sind möch.
und zieht die Königskleidung aus.
Vier Groschen fallen ihm aus der Weste,
das war der Rest vom Schützenfest.
on tröckt de Könengsstaat sech ut.
Veer Grosche falle hemm ut de West,
dett. es der Rest vom Schützenfest.


