Freäm

Fremd

Text Mundart

Text hochdeutsch

Bön dur et Dörp gegange
Han vür et Hus gestange
Wu ech geboren bon.
Nu wuhne ongere dren.

Bin durchs Dorf gegangen,
hab vor dem Haus gestanden,
wo ich geboren bin.
Nun wohnen andere darin.

Et Kend meek op de Dür
on stellde sech dervür
On reep, – ech huet et koom:
Mamm, – ehne freme Ohm!

Das Kind kam an die Tür,
stellte sich davor
und rief – ich hörte es kaum:
„Mama, ein fremder Onkel!“

Ech wool net blieve stohn
We frem es, – de mott john. –
Mech wor, äs drief der Wend
e heemverlore Kend.

Ich wollte nicht stehenbleiben –
wer ist, der muss gehen.
Mir war, als triebe der Wind
ein verlorenes Kind.

Text Mundart

Bön dur et Dörp gegange
Han vür et Hus gestange
Wu ech geboren bon.
Nu wuhne ongere dren.

Et Kend meek op de Dür
on stellde sech dervür
On reep, – ech huet et koom:
Mamm, – ehne freme Ohm!

Ech wool net blieve stohn
We frem es, – de mott john. –
Mech wor, äs drief der Wend
e heemverlore Kend.

Text hochdeutsch

Bin durchs Dorf gegangen,
hab vor dem Haus gestanden,
wo ich geboren bin.
Nun wohnen andere darin.

Das Kind kam an die Tür,
stellte sich davor
und rief – ich hörte es kaum:
„Mama, ein fremder Onkel!“

Ich wollte nicht stehenbleiben –
wer ist, der muss gehen.
Mir war, als triebe der Wind
ein verlorenes Kind.

Dir hat dieser Beitrag gefallen?
Dann zeig es uns!

Schreibe uns deine Gedanken zu diesem Text oder lass uns einfach wissen, was du damit verbindest.

Über den Autor

Peter Staas

aus Gangelt

Kaum ein anderer hat seine Heimat, den Selfkant, so geschätzt wie der Zahnarzt Peter Staas aus Gangelt. Seine besondere Liebe zum Gangelter Platt hat er in zahlreichen Gedichten zum Ausdruck gebracht und in seinem Buch „Lob des Selfkants“ niedergeschrieben.

Mehr von Peter Staas entdecken

Über diesen Mundartbeitrag

Textart:
1 Personen haben diesem Beitrag bisher ein "Gefällt mir" gegeben. Wie sieht´s mit dir aus?
Dieser Beitrag stammt aus Gangelt.

Bin durchs Dorf gegangen,
hab vor dem Haus gestanden,
wo ich geboren bin.
Nun wohnen andere darin.

Das Kind kam an die Tür,
stellte sich davor
und rief – ich hörte es kaum:
„Mama, ein fremder Onkel!“

Ich wollte nicht stehenbleiben –
wer ist, der muss gehen.
Mir war, als triebe der Wind
ein verlorenes Kind.

Bön dur et Dörp gegange
Han vür et Hus gestange
Wu ech geboren bon.
Nu wuhne ongere dren.

Et Kend meek op de Dür
on stellde sech dervür
On reep, – ech huet et koom:
Mamm, – ehne freme Ohm!

Ech wool net blieve stohn
We frem es, – de mott john. –
Mech wor, äs drief der Wend
e heemverlore Kend.






Freäm - Fremd

Bin durchs Dorf gegangen,
hab vor dem Haus gestanden,
wo ich geboren bin.
Nun wohnen andere darin.

Bön dur et Dörp gegange
Han vür et Hus gestange
Wu ech geboren bon.
Nu wuhne ongere dren.

Das Kind kam an die Tür,
stellte sich davor
und rief – ich hörte es kaum:
„Mama, ein fremder Onkel!“

Et Kend meek op de Dür
on stellde sech dervür
On reep, – ech huet et koom:
Mamm, – ehne freme Ohm!

Ich wollte nicht stehenbleiben –
wer ist, der muss gehen.
Mir war, als triebe der Wind
ein verlorenes Kind.

Ech wool net blieve stohn
We frem es, – de mott john. –
Mech wor, äs drief der Wend
e heemverlore Kend.




text
Wörter: 114
geändert: 13.04.2026
Audio MundartAudio HochdeutchAutor NameAutor FotoAutor Beschr.

Noochgebeat–Wie au Lüh bea – Nachtgebet–Wie alte Leute beten

Noochgebeat–Wie au Lüh bea – Nachtgebet–Wie alte Leute beten

Noochgebeat – Wie au Lüh bea Och leve Heär, ett woar et wäet, datt ech durf laeve op din Eäd.…
von {acf_name}
Interpret: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
Gebet,Gefühlswelt,Heim und Haus,Kirche
text
Wörter: 94
geändert: 31.03.2026
Audio MundartAudio HochdeutchAutor NameAutor FotoAutor Beschr.

Kleen Boosch-Leed – Kleiner Wald-Lied

Kleen Boosch-Leed – Kleiner Wald-Lied

Kleen Boosch-Leed Jerüek van Moos on jroen Flechte! Weeke Trett obWaldesweech! Weè öch jee jevöelt hät, wett van schtell, stäerke…
von {acf_name}
Interpret: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
Gefühlswelt,Heim und Haus,Heimat,Kinder,Kindheit,Natur,positiv,Startseite
text
Wörter: 339
geändert: 31.03.2026
Audio MundartAudio HochdeutchAutor NameAutor FotoAutor Beschr.

Wooder Vuerelschuet – Waldenrather Vogelschuss

Wooder Vuerelschuet – Waldenrather Vogelschuss

Jeet de Tromm on och de Flöt, duer et Dörp bim Vuerelschuet, freut sech alles, Oot on Jonk, denn noe…
von {acf_name}
Interpret: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
Feste,Gefühlswelt,Heimat,positiv,Soziales,Startseite
text
Wörter: 239
geändert: 31.03.2026
Audio MundartAudio HochdeutchAutor NameAutor FotoAutor Beschr.

Wenns de om Kerkhof legs – Wenn du auf dem Friedhof liegst

Wenns de om Kerkhof legs – Wenn du auf dem Friedhof liegst

Wenns de om Kerkhof legs 1. Wenns de om Kerkhof legs, dann häste endlich Rouh. Dann mäcks de een för…
von {acf_name}
Interpret: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
Gefühlswelt,Heim und Haus,Kirche,Ratschlag,Startseite

Freäm – Fremd

Ein Mundart Beitrags aus: Gangelter-Waldfeuchter-Platt

Fremd

Freäm

verfasst von: {acf_name}
vorgetragen von: {acf_name_des_interpreten_vortragender}

Bin durchs Dorf gegangen,
hab vor dem Haus gestanden,
wo ich geboren bin.
Nun wohnen andere darin.

Das Kind kam an die Tür,
stellte sich davor
und rief – ich hörte es kaum:
„Mama, ein fremder Onkel!“

Ich wollte nicht stehenbleiben –
wer ist, der muss gehen.
Mir war, als triebe der Wind
ein verlorenes Kind.

Bön dur et Dörp gegange
Han vür et Hus gestange
Wu ech geboren bon.
Nu wuhne ongere dren.

Et Kend meek op de Dür
on stellde sech dervür
On reep, – ech huet et koom:
Mamm, – ehne freme Ohm!

Ech wool net blieve stohn
We frem es, – de mott john. –
Mech wor, äs drief der Wend
e heemverlore Kend.






Freäm - Fremd

Bin durchs Dorf gegangen,
hab vor dem Haus gestanden,
wo ich geboren bin.
Nun wohnen andere darin.

Bön dur et Dörp gegange
Han vür et Hus gestange
Wu ech geboren bon.
Nu wuhne ongere dren.

Das Kind kam an die Tür,
stellte sich davor
und rief – ich hörte es kaum:
„Mama, ein fremder Onkel!“

Et Kend meek op de Dür
on stellde sech dervür
On reep, – ech huet et koom:
Mamm, – ehne freme Ohm!

Ich wollte nicht stehenbleiben –
wer ist, der muss gehen.
Mir war, als triebe der Wind
ein verlorenes Kind.

Ech wool net blieve stohn
We frem es, – de mott john. –
Mech wor, äs drief der Wend
e heemverlore Kend.




Hinterlassen Sie den ersten Kommentar