
Spräk platt Kathrin
Sprich Platt, Kathrin
Text Mundart
Text hochdeutsch
Dien Dütsch, datt iss sier schlächt.
Datt Platt, datt sitt dich joa in’t Blut,
Doamit kümmst du terächt!
dein Hochdeutsch, das ist sehr schlecht.
Das Platt, das liegt dir ja im Blut,
damit kommst du zurecht!
Wannt sprickst du dütsch Kathrin,
Brickt uut biej dich joa kauwe Schweet,
Merr platt Kathrin iss fien!
denn sprichst du Hochdeutsch, Kathrin,
bricht bei dir ja kalter Schweiß aus,
doch Platt, Kathrin, ist fein!
D’ Bürgermeester sprickt ooch platt!
Wannt biej dien Platt sien Hart geeht opp,
Häet ooch een Selfkantjmu’eder gatt!
der Bürgermeister spricht auch Platt!
Wenn bei deinem Platt sein Herz aufgeht,
hat auch eine Selfkantmutter Freude daran!
Sprickst du mit mich enn ich mit dich,
Dann trüffst du geenen falschen Tuan,
Verwissels ooch neet mir en mich!
sprichst du mit mir und ich mit dir,
dann triffst du keinen falschen Ton,
verwechselst auch nicht „mir“ und „mich“!
Van Rhin bess aan d’ Maas.
Verstoan deet hett doa gru’et enn kleen,
U’es Platt, ooch Knächt enn Bas!
vom Rhein bis an die Maas.
Verstehen tun es dort Groß und Klein,
unser Platt, auch Knecht und Herr!
Geehst du enns üever Landj,
Froagt doa dich eene noa d’ Naam,
Kumm uut hett Selfkantjlandj!
Gehst du einmal über Land,
fragt dich dort einer nach deinem Namen,
kommst du aus dem Selfkantland!
Text Mundart
Spräk platt Kathrin
Spräk platt Kathrin, datt kunnste gout,
Dien Dütsch, datt iss sier schlächt.
Datt Platt, datt sitt dich joa in’t Blut,
Doamit kümmst du terächt!
Spräk platt Kathrin enn schaam dich neet,
Wannt sprickst du dütsch Kathrin,
Brickt uut biej dich joa kauwe Schweet,
Merr platt Kathrin iss fien!
Spräk platt Kathrin, verloat dich dropp,
D’ Bürgermeester sprickt ooch platt!
Wannt biej dien Platt sien Hart geeht opp,
Häet ooch een Selfkantjmu’eder gatt!
Spräk platt Kathrin, datt klinkt su’e schuan,
Sprickst du mit mich enn ich mit dich,
Dann trüffst du geenen falschen Tuan,
Verwissels ooch neet mir en mich!
U’es Platt, datt sprickt bauw jiedereen,
Van Rhin bess aan d’ Maas.
Verstoan deet hett doa gru’et enn kleen,
U’es Platt, ooch Knächt enn Bas!
Spräk platt Kathrin enn denk doa draan,
Geehst du enns üever Landj,
Froagt doa dich eene noa d’ Naam,
Kumm uut hett Selfkantjlandj!
Text hochdeutsch
Sprich Platt, Kathrin
Sprich Platt, Kathrin, das kannst du gut,
dein Hochdeutsch, das ist sehr schlecht.
Das Platt, das liegt dir ja im Blut,
damit kommst du zurecht!
Sprich Platt, Kathrin, und schäme dich nicht,
denn sprichst du Hochdeutsch, Kathrin,
bricht bei dir ja kalter Schweiß aus,
doch Platt, Kathrin, ist fein!
Sprich Platt, Kathrin, verlass dich drauf,
der Bürgermeister spricht auch Platt!
Wenn bei deinem Platt sein Herz aufgeht,
hat auch eine Selfkantmutter Freude daran!
Sprich Platt, Kathrin, das klingt so schön,
sprichst du mit mir und ich mit dir,
dann triffst du keinen falschen Ton,
verwechselst auch nicht „mir“ und „mich“!
Unser Platt, das spricht fast jeder,
vom Rhein bis an die Maas.
Verstehen tun es dort Groß und Klein,
unser Platt, auch Knecht und Herr!
Sprich Platt, Kathrin, und denk daran:
Gehst du einmal über Land,
fragt dich dort einer nach deinem Namen,
kommst du aus dem Selfkantland!
Dann zeig es uns!
Kommentare zu diesem Beitrag anzeigen
Über diesen Mundartbeitrag
Sprich Platt, Kathrin
Sprich Platt, Kathrin, das kannst du gut,
dein Hochdeutsch, das ist sehr schlecht.
Das Platt, das liegt dir ja im Blut,
damit kommst du zurecht!
Sprich Platt, Kathrin, und schäme dich nicht,
denn sprichst du Hochdeutsch, Kathrin,
bricht bei dir ja kalter Schweiß aus,
doch Platt, Kathrin, ist fein!
Sprich Platt, Kathrin, verlass dich drauf,
der Bürgermeister spricht auch Platt!
Wenn bei deinem Platt sein Herz aufgeht,
hat auch eine Selfkantmutter Freude daran!
Sprich Platt, Kathrin, das klingt so schön,
sprichst du mit mir und ich mit dir,
dann triffst du keinen falschen Ton,
verwechselst auch nicht „mir“ und „mich“!
Unser Platt, das spricht fast jeder,
vom Rhein bis an die Maas.
Verstehen tun es dort Groß und Klein,
unser Platt, auch Knecht und Herr!
Sprich Platt, Kathrin, und denk daran:
Gehst du einmal über Land,
fragt dich dort einer nach deinem Namen,
kommst du aus dem Selfkantland!
Spräk platt Kathrin
Spräk platt Kathrin, datt kunnste gout,
Dien Dütsch, datt iss sier schlächt.
Datt Platt, datt sitt dich joa in’t Blut,
Doamit kümmst du terächt!
Spräk platt Kathrin enn schaam dich neet,
Wannt sprickst du dütsch Kathrin,
Brickt uut biej dich joa kauwe Schweet,
Merr platt Kathrin iss fien!
Spräk platt Kathrin, verloat dich dropp,
D’ Bürgermeester sprickt ooch platt!
Wannt biej dien Platt sien Hart geeht opp,
Häet ooch een Selfkantjmu’eder gatt!
Spräk platt Kathrin, datt klinkt su’e schuan,
Sprickst du mit mich enn ich mit dich,
Dann trüffst du geenen falschen Tuan,
Verwissels ooch neet mir en mich!
U’es Platt, datt sprickt bauw jiedereen,
Van Rhin bess aan d’ Maas.
Verstoan deet hett doa gru’et enn kleen,
U’es Platt, ooch Knächt enn Bas!
Spräk platt Kathrin enn denk doa draan,
Geehst du enns üever Landj,
Froagt doa dich eene noa d’ Naam,
Kumm uut hett Selfkantjlandj!
Spräk platt Kathrin - Sprich Platt, Kathrin
dein Hochdeutsch, das ist sehr schlecht.
Das Platt, das liegt dir ja im Blut,
damit kommst du zurecht!
Dien Dütsch, datt iss sier schlächt.
Datt Platt, datt sitt dich joa in’t Blut,
Doamit kümmst du terächt!
denn sprichst du Hochdeutsch, Kathrin,
bricht bei dir ja kalter Schweiß aus,
doch Platt, Kathrin, ist fein!
Wannt sprickst du dütsch Kathrin,
Brickt uut biej dich joa kauwe Schweet,
Merr platt Kathrin iss fien!
der Bürgermeister spricht auch Platt!
Wenn bei deinem Platt sein Herz aufgeht,
hat auch eine Selfkantmutter Freude daran!
D’ Bürgermeester sprickt ooch platt!
Wannt biej dien Platt sien Hart geeht opp,
Häet ooch een Selfkantjmu’eder gatt!
sprichst du mit mir und ich mit dir,
dann triffst du keinen falschen Ton,
verwechselst auch nicht „mir“ und „mich“!
Sprickst du mit mich enn ich mit dich,
Dann trüffst du geenen falschen Tuan,
Verwissels ooch neet mir en mich!
vom Rhein bis an die Maas.
Verstehen tun es dort Groß und Klein,
unser Platt, auch Knecht und Herr!
Van Rhin bess aan d’ Maas.
Verstoan deet hett doa gru’et enn kleen,
U’es Platt, ooch Knächt enn Bas!
Gehst du einmal über Land,
fragt dich dort einer nach deinem Namen,
kommst du aus dem Selfkantland!
Geehst du enns üever Landj,
Froagt doa dich eene noa d’ Naam,
Kumm uut hett Selfkantjlandj!

Buure-Regele en d’r Juni – Bauernregeln im Juni
Buure-Regele en d’r Juni – Bauernregeln im Juni

Buuere-Rejele August – Bauernregeln August
Buuere-Rejele August – Bauernregeln August

Spräk platt Kathrin – Sprich Platt, Kathrin
Spräk platt Kathrin – Sprich Platt, Kathrin

Kengerspiele en dr Kreech – Kinderspiele im Krieg
Kengerspiele en dr Kreech – Kinderspiele im Krieg
Spräk platt Kathrin – Sprich Platt, Kathrin
Sprich Platt, Kathrin
Spräk platt Kathrin
Sprich Platt, Kathrin
Sprich Platt, Kathrin, das kannst du gut,
dein Hochdeutsch, das ist sehr schlecht.
Das Platt, das liegt dir ja im Blut,
damit kommst du zurecht!
Sprich Platt, Kathrin, und schäme dich nicht,
denn sprichst du Hochdeutsch, Kathrin,
bricht bei dir ja kalter Schweiß aus,
doch Platt, Kathrin, ist fein!
Sprich Platt, Kathrin, verlass dich drauf,
der Bürgermeister spricht auch Platt!
Wenn bei deinem Platt sein Herz aufgeht,
hat auch eine Selfkantmutter Freude daran!
Sprich Platt, Kathrin, das klingt so schön,
sprichst du mit mir und ich mit dir,
dann triffst du keinen falschen Ton,
verwechselst auch nicht „mir“ und „mich“!
Unser Platt, das spricht fast jeder,
vom Rhein bis an die Maas.
Verstehen tun es dort Groß und Klein,
unser Platt, auch Knecht und Herr!
Sprich Platt, Kathrin, und denk daran:
Gehst du einmal über Land,
fragt dich dort einer nach deinem Namen,
kommst du aus dem Selfkantland!
Spräk platt Kathrin
Spräk platt Kathrin, datt kunnste gout,
Dien Dütsch, datt iss sier schlächt.
Datt Platt, datt sitt dich joa in’t Blut,
Doamit kümmst du terächt!
Spräk platt Kathrin enn schaam dich neet,
Wannt sprickst du dütsch Kathrin,
Brickt uut biej dich joa kauwe Schweet,
Merr platt Kathrin iss fien!
Spräk platt Kathrin, verloat dich dropp,
D’ Bürgermeester sprickt ooch platt!
Wannt biej dien Platt sien Hart geeht opp,
Häet ooch een Selfkantjmu’eder gatt!
Spräk platt Kathrin, datt klinkt su’e schuan,
Sprickst du mit mich enn ich mit dich,
Dann trüffst du geenen falschen Tuan,
Verwissels ooch neet mir en mich!
U’es Platt, datt sprickt bauw jiedereen,
Van Rhin bess aan d’ Maas.
Verstoan deet hett doa gru’et enn kleen,
U’es Platt, ooch Knächt enn Bas!
Spräk platt Kathrin enn denk doa draan,
Geehst du enns üever Landj,
Froagt doa dich eene noa d’ Naam,
Kumm uut hett Selfkantjlandj!
Spräk platt Kathrin - Sprich Platt, Kathrin
dein Hochdeutsch, das ist sehr schlecht.
Das Platt, das liegt dir ja im Blut,
damit kommst du zurecht!
Dien Dütsch, datt iss sier schlächt.
Datt Platt, datt sitt dich joa in’t Blut,
Doamit kümmst du terächt!
denn sprichst du Hochdeutsch, Kathrin,
bricht bei dir ja kalter Schweiß aus,
doch Platt, Kathrin, ist fein!
Wannt sprickst du dütsch Kathrin,
Brickt uut biej dich joa kauwe Schweet,
Merr platt Kathrin iss fien!
der Bürgermeister spricht auch Platt!
Wenn bei deinem Platt sein Herz aufgeht,
hat auch eine Selfkantmutter Freude daran!
D’ Bürgermeester sprickt ooch platt!
Wannt biej dien Platt sien Hart geeht opp,
Häet ooch een Selfkantjmu’eder gatt!
sprichst du mit mir und ich mit dir,
dann triffst du keinen falschen Ton,
verwechselst auch nicht „mir“ und „mich“!
Sprickst du mit mich enn ich mit dich,
Dann trüffst du geenen falschen Tuan,
Verwissels ooch neet mir en mich!
vom Rhein bis an die Maas.
Verstehen tun es dort Groß und Klein,
unser Platt, auch Knecht und Herr!
Van Rhin bess aan d’ Maas.
Verstoan deet hett doa gru’et enn kleen,
U’es Platt, ooch Knächt enn Bas!
Gehst du einmal über Land,
fragt dich dort einer nach deinem Namen,
kommst du aus dem Selfkantland!
Geehst du enns üever Landj,
Froagt doa dich eene noa d’ Naam,
Kumm uut hett Selfkantjlandj!



