
Freäm
Fremd
Text Mundart
Text hochdeutsch
Bön dur et Dörp gegange
Han vür et Hus gestange
Wu ech geboren bon.
Nu wuhne ongere dren.
Bin durchs Dorf gegangen,
hab vor dem Haus gestanden,
wo ich geboren bin.
Nun wohnen andere darin.
on stellde sech dervür
On reep, – ech huet et koom:
Mamm, – ehne freme Ohm!
Das Kind kam an die Tür,
stellte sich davor
und rief – ich hörte es kaum:
„Mama, ein fremder Onkel!“
We frem es, – de mott john. –
Mech wor, äs drief der Wend
e heemverlore Kend.
Ich wollte nicht stehenbleiben –
wer ist, der muss gehen.
Mir war, als triebe der Wind
ein verlorenes Kind.
Text Mundart
Bön dur et Dörp gegange
Han vür et Hus gestange
Wu ech geboren bon.
Nu wuhne ongere dren.
Et Kend meek op de Dür
on stellde sech dervür
On reep, – ech huet et koom:
Mamm, – ehne freme Ohm!
Ech wool net blieve stohn
We frem es, – de mott john. –
Mech wor, äs drief der Wend
e heemverlore Kend.
Text hochdeutsch
Bin durchs Dorf gegangen,
hab vor dem Haus gestanden,
wo ich geboren bin.
Nun wohnen andere darin.
Das Kind kam an die Tür,
stellte sich davor
und rief – ich hörte es kaum:
„Mama, ein fremder Onkel!“
Ich wollte nicht stehenbleiben –
wer ist, der muss gehen.
Mir war, als triebe der Wind
ein verlorenes Kind.
Dann zeig es uns!
Kommentare zu diesem Beitrag anzeigen
Über diesen Mundartbeitrag
Bin durchs Dorf gegangen,
hab vor dem Haus gestanden,
wo ich geboren bin.
Nun wohnen andere darin.
Das Kind kam an die Tür,
stellte sich davor
und rief – ich hörte es kaum:
„Mama, ein fremder Onkel!“
Ich wollte nicht stehenbleiben –
wer ist, der muss gehen.
Mir war, als triebe der Wind
ein verlorenes Kind.
Bön dur et Dörp gegange
Han vür et Hus gestange
Wu ech geboren bon.
Nu wuhne ongere dren.
Et Kend meek op de Dür
on stellde sech dervür
On reep, – ech huet et koom:
Mamm, – ehne freme Ohm!
Ech wool net blieve stohn
We frem es, – de mott john. –
Mech wor, äs drief der Wend
e heemverlore Kend.
Weitere Texte aus der Zone Gangelter-Waldfeuchter-Platt:



Freäm - Fremd
Bin durchs Dorf gegangen,
hab vor dem Haus gestanden,
wo ich geboren bin.
Nun wohnen andere darin.
Bön dur et Dörp gegange
Han vür et Hus gestange
Wu ech geboren bon.
Nu wuhne ongere dren.
Das Kind kam an die Tür,
stellte sich davor
und rief – ich hörte es kaum:
„Mama, ein fremder Onkel!“
on stellde sech dervür
On reep, – ech huet et koom:
Mamm, – ehne freme Ohm!
Ich wollte nicht stehenbleiben –
wer ist, der muss gehen.
Mir war, als triebe der Wind
ein verlorenes Kind.
We frem es, – de mott john. –
Mech wor, äs drief der Wend
e heemverlore Kend.
Weitere Texte aus der Zone Gangelter-Waldfeuchter-Platt:




Et oavens bie oss dehem – Am Abend bei uns zuhause
Et oavens bie oss dehem – Am Abend bei uns zuhause

Freäm – Fremd
Freäm – Fremd

Fronleichnamsdach en de Kengertiet – Fronleichnam in der Kinderzeit
Fronleichnamsdach en de Kengertiet – Fronleichnam in der Kinderzeit

Et Wandere – Das Wandern
Et Wandere – Das Wandern
Freäm – Fremd
Fremd
Freäm
Bin durchs Dorf gegangen,
hab vor dem Haus gestanden,
wo ich geboren bin.
Nun wohnen andere darin.
Das Kind kam an die Tür,
stellte sich davor
und rief – ich hörte es kaum:
„Mama, ein fremder Onkel!“
Ich wollte nicht stehenbleiben –
wer ist, der muss gehen.
Mir war, als triebe der Wind
ein verlorenes Kind.
Bön dur et Dörp gegange
Han vür et Hus gestange
Wu ech geboren bon.
Nu wuhne ongere dren.
Et Kend meek op de Dür
on stellde sech dervür
On reep, – ech huet et koom:
Mamm, – ehne freme Ohm!
Ech wool net blieve stohn
We frem es, – de mott john. –
Mech wor, äs drief der Wend
e heemverlore Kend.
Weitere Texte aus der Zone Gangelter-Waldfeuchter-Platt:



Freäm - Fremd
Bin durchs Dorf gegangen,
hab vor dem Haus gestanden,
wo ich geboren bin.
Nun wohnen andere darin.
Bön dur et Dörp gegange
Han vür et Hus gestange
Wu ech geboren bon.
Nu wuhne ongere dren.
Das Kind kam an die Tür,
stellte sich davor
und rief – ich hörte es kaum:
„Mama, ein fremder Onkel!“
on stellde sech dervür
On reep, – ech huet et koom:
Mamm, – ehne freme Ohm!
Ich wollte nicht stehenbleiben –
wer ist, der muss gehen.
Mir war, als triebe der Wind
ein verlorenes Kind.
We frem es, – de mott john. –
Mech wor, äs drief der Wend
e heemverlore Kend.
Weitere Texte aus der Zone Gangelter-Waldfeuchter-Platt:



