
E Krüz
Ein Kreuz
Text Mundart
Text hochdeutsch
Of der Herrjott et jejäive? –
Angere os dermet bedäht? –
Verr os selver op de Schoer jeläht?
Hat der Herrgott es gegeben? –
Oder haben andere uns damit ? –
Wir uns selbst auf die Schultern gelegt?
jrinnt verbourje en de Näht,
dat de Welt net wieete soll,
dat et Hatt van Leed so voll.
weint verborgen in der Nacht,
damit die Welt nicht wissen soll,
dass sein Herz vom Leid ist voll.
wä wett, wie lang man et noch drare soll –
on jeht et van de Schoer net af,
niame ver et met bis en et Jraav.
wer weiß, wie lang man’s noch tragen soll.
Und geht es von den Schultern nicht herab,
so nehmen wir es mit bis ins Grab.
Text Mundart
E Krüz
Jedder drächt e Krüz ent Läive:
Of der Herrjott et jejäive? –
Angere os dermet bedäht? –
Verr os selver op de Schoer jeläht?
Männije, dä am Daach gelaacht,
jrinnt verbourje en de Näht,
dat de Welt net wieete soll,
dat et Hatt van Leed so voll.
Dat Krüz, dat es nuh eives do;
wä wett, wie lang man et noch drare soll –
on jeht et van de Schoer net af,
niame ver et met bis en et Jraav.
Text hochdeutsch
Ein Kreuz
Jeder trägt ein Kreuz im Leben:
Hat der Herrgott es gegeben? –
Oder haben andere uns damit ? –
Wir uns selbst auf die Schultern gelegt?
Mancher, der am Tage lacht,
weint verborgen in der Nacht,
damit die Welt nicht wissen soll,
dass sein Herz vom Leid ist voll.
Das Kreuz – das ist nun einmal da;
wer weiß, wie lang man’s noch tragen soll.
Und geht es von den Schultern nicht herab,
so nehmen wir es mit bis ins Grab.
Dann zeig es uns!
Kommentare zu diesem Beitrag anzeigen
Über diesen Mundartbeitrag
Ein Kreuz
Jeder trägt ein Kreuz im Leben:
Hat der Herrgott es gegeben? –
Oder haben andere uns damit ? –
Wir uns selbst auf die Schultern gelegt?
Mancher, der am Tage lacht,
weint verborgen in der Nacht,
damit die Welt nicht wissen soll,
dass sein Herz vom Leid ist voll.
Das Kreuz – das ist nun einmal da;
wer weiß, wie lang man’s noch tragen soll.
Und geht es von den Schultern nicht herab,
so nehmen wir es mit bis ins Grab.
E Krüz
Jedder drächt e Krüz ent Läive:
Of der Herrjott et jejäive? –
Angere os dermet bedäht? –
Verr os selver op de Schoer jeläht?
Männije, dä am Daach gelaacht,
jrinnt verbourje en de Näht,
dat de Welt net wieete soll,
dat et Hatt van Leed so voll.
Dat Krüz, dat es nuh eives do;
wä wett, wie lang man et noch drare soll –
on jeht et van de Schoer net af,
niame ver et met bis en et Jraav.
E Krüz - Ein Kreuz
Hat der Herrgott es gegeben? –
Oder haben andere uns damit ? –
Wir uns selbst auf die Schultern gelegt?
Of der Herrjott et jejäive? –
Angere os dermet bedäht? –
Verr os selver op de Schoer jeläht?
weint verborgen in der Nacht,
damit die Welt nicht wissen soll,
dass sein Herz vom Leid ist voll.
jrinnt verbourje en de Näht,
dat de Welt net wieete soll,
dat et Hatt van Leed so voll.
wer weiß, wie lang man’s noch tragen soll.
Und geht es von den Schultern nicht herab,
so nehmen wir es mit bis ins Grab.
wä wett, wie lang man et noch drare soll –
on jeht et van de Schoer net af,
niame ver et met bis en et Jraav.

Kleen Boosch-Leed – Kleiner Wald-Lied
Kleen Boosch-Leed – Kleiner Wald-Lied

Wooder Vuerelschuet – Waldenrather Vogelschuss
Wooder Vuerelschuet – Waldenrather Vogelschuss

Wenns de om Kerkhof legs – Wenn du auf dem Friedhof liegst
Wenns de om Kerkhof legs – Wenn du auf dem Friedhof liegst

Os Moddersprook – Unsere Muttersprache
Os Moddersprook – Unsere Muttersprache
E Krüz – Ein Kreuz
Ein Kreuz
E Krüz
Ein Kreuz
Jeder trägt ein Kreuz im Leben:
Hat der Herrgott es gegeben? –
Oder haben andere uns damit ? –
Wir uns selbst auf die Schultern gelegt?
Mancher, der am Tage lacht,
weint verborgen in der Nacht,
damit die Welt nicht wissen soll,
dass sein Herz vom Leid ist voll.
Das Kreuz – das ist nun einmal da;
wer weiß, wie lang man’s noch tragen soll.
Und geht es von den Schultern nicht herab,
so nehmen wir es mit bis ins Grab.
E Krüz
Jedder drächt e Krüz ent Läive:
Of der Herrjott et jejäive? –
Angere os dermet bedäht? –
Verr os selver op de Schoer jeläht?
Männije, dä am Daach gelaacht,
jrinnt verbourje en de Näht,
dat de Welt net wieete soll,
dat et Hatt van Leed so voll.
Dat Krüz, dat es nuh eives do;
wä wett, wie lang man et noch drare soll –
on jeht et van de Schoer net af,
niame ver et met bis en et Jraav.
E Krüz - Ein Kreuz
Hat der Herrgott es gegeben? –
Oder haben andere uns damit ? –
Wir uns selbst auf die Schultern gelegt?
Of der Herrjott et jejäive? –
Angere os dermet bedäht? –
Verr os selver op de Schoer jeläht?
weint verborgen in der Nacht,
damit die Welt nicht wissen soll,
dass sein Herz vom Leid ist voll.
jrinnt verbourje en de Näht,
dat de Welt net wieete soll,
dat et Hatt van Leed so voll.
wer weiß, wie lang man’s noch tragen soll.
Und geht es von den Schultern nicht herab,
so nehmen wir es mit bis ins Grab.
wä wett, wie lang man et noch drare soll –
on jeht et van de Schoer net af,
niame ver et met bis en et Jraav.


