D`Muedersproak

Die Muttersprache

D`Muedersproak
Die Muttersprache
V`r spräke, wie dä Mundj uss iss gewasse.
Ues Muedersproak, die iss hiej hett Selfkantjplatt.
Enn deet hett och neet jiedereen dann passe,
wä die neet sprickt, hät geen Selfkantjmueder gatt.
Wir sprechen wie der Mund uns ist gewachsen.
Unsere Muttersprache, die ist hier das Selfkant-Platt.
Und ist das nicht für jeden so passend,
und wer diese nicht spricht, hat keine Selfkant-Mutter gehabt.
D ́ Selfkantj hät een Sproak vür sich,
verwisselen ooch mir enn mich.
Enn kumme v`r enns in de Stadt,
iss lästig dann dat Selfkantjplatt.
Der Selfkant hat eine Sprache für sich,
verwechseln wir auch mir und mich.
Und kommen wir auch einmal in die Stadt,
ist lästig dann das Selfkant Platt.
Wua Soaffel- enn d ́ Rodebäk,
dur Bänjes drieve Wäk vür Wäk,
wua men Si-eningspapp dej koake,
wüerdt och Selfkantjplatt gesproake.
Wo Saeffel- und der Rodebach
durch Benden fließen Woche für Woche,
wo man Molkesuppe kocht,
wird auch Selfkantplatt gesprochen.
Suelang doa Lüj van auwe Schlaag,
noch läve mit een goud Gedraag,
suelang een Selfkantjhart noch schleet,
ues Muedersproak ooch neet vergeet.
Solange es Leute gibt vom alten Schlag
und leben mit gutem Benehmen,
solange ein Selfkantherz noch schlägt,
unsere Muttersprache nicht vergeht.
D ́ Muedersproak, die hauwte v`r in Iehre.
D ́ Muedersproak, doa goan v`r neet vanaaf.
Off v`r wirke, enn off v`r Kirmes viere,
wir spräke Selfkantjplatt. Alaaf! Alaaf!
Die Muttersprache, die halten wir in Ehren,
die Muttersprache werden wir nicht vergessen.
Ob wir arbeiten, oder ob wir Kirmes feiern,
wir sprechen Selfkantplatt. Alaaf! Alaaf!
Enn kumme v`r enns biej Pietrus aan,
draage v`r dann stolz die Selfkantjfaan.
Vroagt hä uss dann: „Wua kummdr her?“
„Uut hett Selfkantjlandj, gouwen Häer!“
Und kommen wir einmal bei Petrus an,
tragen wir dann stolz die Selfkantfahne.
Fragt er uns dann: „Wo kommst du her?“
„Aus dem Selfkantland, hoher Herr!“

Text Mundart

D`Muedersproak

V`r spräke, wie dä Mundj uss iss gewasse.
Ues Muedersproak, die iss hiej hett Selfkantjplatt.
Enn deet hett och neet jiedereen dann passe,
wä die neet sprickt, hät geen Selfkantjmueder gatt.

D ́ Selfkantj hät een Sproak vür sich,
verwisselen ooch mir enn mich.
Enn kumme v`r enns in de Stadt,
iss lästig dann dat Selfkantjplatt.

Wua Soaffel- enn d ́ Rodebäk,
dur Bänjes drieve Wäk vür Wäk,
wua men Si-eningspapp dej koake,
wüerdt och Selfkantjplatt gesproake.

Suelang doa Lüj van auwe Schlaag,
noch läve mit een goud Gedraag,
suelang een Selfkantjhart noch schleet,
ues Muedersproak ooch neet vergeet.

D ́ Muedersproak, die hauwte v`r in Iehre.
D ́ Muedersproak, doa goan v`r neet vanaaf.
Off v`r wirke, enn off v`r Kirmes viere,
wir spräke Selfkantjplatt. Alaaf! Alaaf!

Enn kumme v`r enns biej Pietrus aan,
draage v`r dann stolz die Selfkantjfaan.
Vroagt hä uss dann: „Wua kummdr her?“
„Uut hett Selfkantjlandj, gouwen Häer!“

Text hochdeutsch

Die Muttersprache

Wir sprechen wie der Mund uns ist gewachsen.
Unsere Muttersprache, die ist hier das Selfkant-Platt.
Und ist das nicht für jeden so passend,
und wer diese nicht spricht, hat keine Selfkant-Mutter gehabt.

Der Selfkant hat eine Sprache für sich,
verwechseln wir auch mir und mich.
Und kommen wir auch einmal in die Stadt,
ist lästig dann das Selfkant Platt.

Wo Saeffel- und der Rodebach
durch Benden fließen Woche für Woche,
wo man Molkesuppe kocht,
wird auch Selfkantplatt gesprochen.

Solange es Leute gibt vom alten Schlag
und leben mit gutem Benehmen,
solange ein Selfkantherz noch schlägt,
unsere Muttersprache nicht vergeht.

Die Muttersprache, die halten wir in Ehren,
die Muttersprache werden wir nicht vergessen.
Ob wir arbeiten, oder ob wir Kirmes feiern,
wir sprechen Selfkantplatt. Alaaf! Alaaf!

Und kommen wir einmal bei Petrus an,
tragen wir dann stolz die Selfkantfahne.
Fragt er uns dann: „Wo kommst du her?“
„Aus dem Selfkantland, hoher Herr!“

Dir hat dieser Beitrag gefallen?
Dann zeig es uns!

Schreibe uns deine Gedanken zu diesem Text oder lass uns einfach wissen, was du damit verbindest.

Über den Autor

Josef Goyen

aus Wehr

Josef Goyen stammte aus Wehr, einem Ort in der Gemeinde Selfkant. Der Heimatdichter starb 1996 im Alter von 92 Jahren. Erst als er sein Pensionsalter erreicht hatte, widmete er sich der Arbeit mit der Feder und brachte noch im fortgeschrittenen Alter einen buntgemischten Strauß von Mundartgedichten und -erzählungen zu Papier. Auch zur wechselvollen Geschichte des Selfkants schrieb er Beiträge.

Mehr von Josef Goyen entdecken

Über den Interpret

Anton Boden

aus Millen

Anton Boden ist ein Vereinsmensch. Er ist sehr heimatverbunden, und das Selfkant-Platt wird auch in der Familie noch gesprochen. Er pflegt vielfältige Kontakte zu den Selfkantvereinen wie auch zu den benachbarten Kultur- und Heimatvereinen. Er legt großen Wert auf die Bedeutung und Erhaltung der kulturhistorischen Werte des Ortes Millen wie auch die der ehemaligen Propsteikirche, Propstei und Zehntscheune sowie die ehemalige Burg Millen.

Mehr Texte von Anton Boden

Über diesen Mundartbeitrag

Sprachregion:
Im Video vorgetragen von:
Rubrik/en:
5 Personen haben diesem Beitrag bisher ein "Gefällt mir" gegeben. Wie sieht´s mit dir aus?
Zu diesem Beitrag gibt es auch ein Video!
Dieser Beitrag stammt aus Wehr.
aus der Sprachregion Selfkant-Platt in der Rubrik Heim und Haus, Heimat, Startseite

Die Muttersprache

Wir sprechen wie der Mund uns ist gewachsen.
Unsere Muttersprache, die ist hier das Selfkant-Platt.
Und ist das nicht für jeden so passend,
und wer diese nicht spricht, hat keine Selfkant-Mutter gehabt.

Der Selfkant hat eine Sprache für sich,
verwechseln wir auch mir und mich.
Und kommen wir auch einmal in die Stadt,
ist lästig dann das Selfkant Platt.

Wo Saeffel- und der Rodebach
durch Benden fließen Woche für Woche,
wo man Molkesuppe kocht,
wird auch Selfkantplatt gesprochen.

Solange es Leute gibt vom alten Schlag
und leben mit gutem Benehmen,
solange ein Selfkantherz noch schlägt,
unsere Muttersprache nicht vergeht.

Die Muttersprache, die halten wir in Ehren,
die Muttersprache werden wir nicht vergessen.
Ob wir arbeiten, oder ob wir Kirmes feiern,
wir sprechen Selfkantplatt. Alaaf! Alaaf!

Und kommen wir einmal bei Petrus an,
tragen wir dann stolz die Selfkantfahne.
Fragt er uns dann: „Wo kommst du her?“
„Aus dem Selfkantland, hoher Herr!“

D`Muedersproak

V`r spräke, wie dä Mundj uss iss gewasse.
Ues Muedersproak, die iss hiej hett Selfkantjplatt.
Enn deet hett och neet jiedereen dann passe,
wä die neet sprickt, hät geen Selfkantjmueder gatt.

D ́ Selfkantj hät een Sproak vür sich,
verwisselen ooch mir enn mich.
Enn kumme v`r enns in de Stadt,
iss lästig dann dat Selfkantjplatt.

Wua Soaffel- enn d ́ Rodebäk,
dur Bänjes drieve Wäk vür Wäk,
wua men Si-eningspapp dej koake,
wüerdt och Selfkantjplatt gesproake.

Suelang doa Lüj van auwe Schlaag,
noch läve mit een goud Gedraag,
suelang een Selfkantjhart noch schleet,
ues Muedersproak ooch neet vergeet.

D ́ Muedersproak, die hauwte v`r in Iehre.
D ́ Muedersproak, doa goan v`r neet vanaaf.
Off v`r wirke, enn off v`r Kirmes viere,
wir spräke Selfkantjplatt. Alaaf! Alaaf!

Enn kumme v`r enns biej Pietrus aan,
draage v`r dann stolz die Selfkantjfaan.
Vroagt hä uss dann: „Wua kummdr her?“
„Uut hett Selfkantjlandj, gouwen Häer!“






D`Muedersproak - Die Muttersprache

aus der Sprachregion Selfkant-Platt in der Rubrik Heim und Haus, Heimat, Startseite
Die Muttersprache
D`Muedersproak
Wir sprechen wie der Mund uns ist gewachsen.
Unsere Muttersprache, die ist hier das Selfkant-Platt.
Und ist das nicht für jeden so passend,
und wer diese nicht spricht, hat keine Selfkant-Mutter gehabt.
V`r spräke, wie dä Mundj uss iss gewasse.
Ues Muedersproak, die iss hiej hett Selfkantjplatt.
Enn deet hett och neet jiedereen dann passe,
wä die neet sprickt, hät geen Selfkantjmueder gatt.
Der Selfkant hat eine Sprache für sich,
verwechseln wir auch mir und mich.
Und kommen wir auch einmal in die Stadt,
ist lästig dann das Selfkant Platt.
D ́ Selfkantj hät een Sproak vür sich,
verwisselen ooch mir enn mich.
Enn kumme v`r enns in de Stadt,
iss lästig dann dat Selfkantjplatt.
Wo Saeffel- und der Rodebach
durch Benden fließen Woche für Woche,
wo man Molkesuppe kocht,
wird auch Selfkantplatt gesprochen.
Wua Soaffel- enn d ́ Rodebäk,
dur Bänjes drieve Wäk vür Wäk,
wua men Si-eningspapp dej koake,
wüerdt och Selfkantjplatt gesproake.
Solange es Leute gibt vom alten Schlag
und leben mit gutem Benehmen,
solange ein Selfkantherz noch schlägt,
unsere Muttersprache nicht vergeht.
Suelang doa Lüj van auwe Schlaag,
noch läve mit een goud Gedraag,
suelang een Selfkantjhart noch schleet,
ues Muedersproak ooch neet vergeet.
Die Muttersprache, die halten wir in Ehren,
die Muttersprache werden wir nicht vergessen.
Ob wir arbeiten, oder ob wir Kirmes feiern,
wir sprechen Selfkantplatt. Alaaf! Alaaf!
D ́ Muedersproak, die hauwte v`r in Iehre.
D ́ Muedersproak, doa goan v`r neet vanaaf.
Off v`r wirke, enn off v`r Kirmes viere,
wir spräke Selfkantjplatt. Alaaf! Alaaf!
Und kommen wir einmal bei Petrus an,
tragen wir dann stolz die Selfkantfahne.
Fragt er uns dann: „Wo kommst du her?“
„Aus dem Selfkantland, hoher Herr!“
Enn kumme v`r enns biej Pietrus aan,
draage v`r dann stolz die Selfkantjfaan.
Vroagt hä uss dann: „Wua kummdr her?“
„Uut hett Selfkantjlandj, gouwen Häer!“




text
Wörter: 858
geändert: 22.09.2026
Audio MundartAudio HochdeutchAutor NameAutor FotoAutor Beschr.

Uut dr joe aue tied – Aus der guten alten Zeit

Uut dr joe aue tied – Aus der guten alten Zeit

Uut dr joe aue tied Wa wett dann noch wat vröjer wuer meen so dä tied vörr achzech joar. Wa…
von {acf_name}
Interpret: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
Arbeitsleben,Heim und Haus,Heimat,Oos Platt Frühling 1982
text
Wörter: 216
geändert: 22.09.2026
Audio MundartAudio HochdeutchAutor NameAutor FotoAutor Beschr.

Suemer – Sommer

Suemer – Sommer

Suemer Nee, Käänger, woar dat hüüt sue heet, Dat Krööetsch on Kroa maar mööschkes jaape! Du kanns en Vleesch van…
von {acf_name}
Interpret: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
Natur,Oos Platt Sommer 1981
text
Wörter: 79
geändert: 22.09.2026
Audio MundartAudio HochdeutchAutor NameAutor FotoAutor Beschr.

Buure-Sprüek-Wöet – Bauern Sprichwörter

Buure-Sprüek-Wöet – Bauern Sprichwörter

Buure-Sprüek-Wöet Juni: Stärke Dau helt d'r Hemmel blau. Morjes Räenge on au Wieverdanz duure neet laung. Wenn et um Zint…
von {acf_name}
Interpret: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
Oos Platt Sommer,Ratschlag,Weisheiten
text
Wörter: 152
geändert: 22.09.2026
Audio MundartAudio HochdeutchAutor NameAutor FotoAutor Beschr.

Et wött Kärmes – Es wird Kirmes

Et wött Kärmes – Es wird Kirmes

Et wött Kärmes De Kärmeswiäk hät aanjevoenge sät Mam vör Papp, jez jeet et loss, de Vahn wott Sondech uutjehoenge,…
von {acf_name}
Interpret: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
Feste,Heimat,Oos Platt Sommer 1981

D`Muedersproak – Die Muttersprache

Ein Mundart Beitrags aus: Selfkant-Platt

Die Muttersprache

D`Muedersproak

verfasst von: {acf_name}
vorgetragen von: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
aus der Sprachregion Selfkant-Platt in der Rubrik Heim und Haus, Heimat, Startseite

Die Muttersprache

Wir sprechen wie der Mund uns ist gewachsen.
Unsere Muttersprache, die ist hier das Selfkant-Platt.
Und ist das nicht für jeden so passend,
und wer diese nicht spricht, hat keine Selfkant-Mutter gehabt.

Der Selfkant hat eine Sprache für sich,
verwechseln wir auch mir und mich.
Und kommen wir auch einmal in die Stadt,
ist lästig dann das Selfkant Platt.

Wo Saeffel- und der Rodebach
durch Benden fließen Woche für Woche,
wo man Molkesuppe kocht,
wird auch Selfkantplatt gesprochen.

Solange es Leute gibt vom alten Schlag
und leben mit gutem Benehmen,
solange ein Selfkantherz noch schlägt,
unsere Muttersprache nicht vergeht.

Die Muttersprache, die halten wir in Ehren,
die Muttersprache werden wir nicht vergessen.
Ob wir arbeiten, oder ob wir Kirmes feiern,
wir sprechen Selfkantplatt. Alaaf! Alaaf!

Und kommen wir einmal bei Petrus an,
tragen wir dann stolz die Selfkantfahne.
Fragt er uns dann: „Wo kommst du her?“
„Aus dem Selfkantland, hoher Herr!“

D`Muedersproak

V`r spräke, wie dä Mundj uss iss gewasse.
Ues Muedersproak, die iss hiej hett Selfkantjplatt.
Enn deet hett och neet jiedereen dann passe,
wä die neet sprickt, hät geen Selfkantjmueder gatt.

D ́ Selfkantj hät een Sproak vür sich,
verwisselen ooch mir enn mich.
Enn kumme v`r enns in de Stadt,
iss lästig dann dat Selfkantjplatt.

Wua Soaffel- enn d ́ Rodebäk,
dur Bänjes drieve Wäk vür Wäk,
wua men Si-eningspapp dej koake,
wüerdt och Selfkantjplatt gesproake.

Suelang doa Lüj van auwe Schlaag,
noch läve mit een goud Gedraag,
suelang een Selfkantjhart noch schleet,
ues Muedersproak ooch neet vergeet.

D ́ Muedersproak, die hauwte v`r in Iehre.
D ́ Muedersproak, doa goan v`r neet vanaaf.
Off v`r wirke, enn off v`r Kirmes viere,
wir spräke Selfkantjplatt. Alaaf! Alaaf!

Enn kumme v`r enns biej Pietrus aan,
draage v`r dann stolz die Selfkantjfaan.
Vroagt hä uss dann: „Wua kummdr her?“
„Uut hett Selfkantjlandj, gouwen Häer!“






D`Muedersproak - Die Muttersprache

aus der Sprachregion Selfkant-Platt in der Rubrik Heim und Haus, Heimat, Startseite
Die Muttersprache
D`Muedersproak
Wir sprechen wie der Mund uns ist gewachsen.
Unsere Muttersprache, die ist hier das Selfkant-Platt.
Und ist das nicht für jeden so passend,
und wer diese nicht spricht, hat keine Selfkant-Mutter gehabt.
V`r spräke, wie dä Mundj uss iss gewasse.
Ues Muedersproak, die iss hiej hett Selfkantjplatt.
Enn deet hett och neet jiedereen dann passe,
wä die neet sprickt, hät geen Selfkantjmueder gatt.
Der Selfkant hat eine Sprache für sich,
verwechseln wir auch mir und mich.
Und kommen wir auch einmal in die Stadt,
ist lästig dann das Selfkant Platt.
D ́ Selfkantj hät een Sproak vür sich,
verwisselen ooch mir enn mich.
Enn kumme v`r enns in de Stadt,
iss lästig dann dat Selfkantjplatt.
Wo Saeffel- und der Rodebach
durch Benden fließen Woche für Woche,
wo man Molkesuppe kocht,
wird auch Selfkantplatt gesprochen.
Wua Soaffel- enn d ́ Rodebäk,
dur Bänjes drieve Wäk vür Wäk,
wua men Si-eningspapp dej koake,
wüerdt och Selfkantjplatt gesproake.
Solange es Leute gibt vom alten Schlag
und leben mit gutem Benehmen,
solange ein Selfkantherz noch schlägt,
unsere Muttersprache nicht vergeht.
Suelang doa Lüj van auwe Schlaag,
noch läve mit een goud Gedraag,
suelang een Selfkantjhart noch schleet,
ues Muedersproak ooch neet vergeet.
Die Muttersprache, die halten wir in Ehren,
die Muttersprache werden wir nicht vergessen.
Ob wir arbeiten, oder ob wir Kirmes feiern,
wir sprechen Selfkantplatt. Alaaf! Alaaf!
D ́ Muedersproak, die hauwte v`r in Iehre.
D ́ Muedersproak, doa goan v`r neet vanaaf.
Off v`r wirke, enn off v`r Kirmes viere,
wir spräke Selfkantjplatt. Alaaf! Alaaf!
Und kommen wir einmal bei Petrus an,
tragen wir dann stolz die Selfkantfahne.
Fragt er uns dann: „Wo kommst du her?“
„Aus dem Selfkantland, hoher Herr!“
Enn kumme v`r enns biej Pietrus aan,
draage v`r dann stolz die Selfkantjfaan.
Vroagt hä uss dann: „Wua kummdr her?“
„Uut hett Selfkantjlandj, gouwen Häer!“




Hinterlassen Sie den ersten Kommentar