Datt etts du

Das isst du

Text Mundart

Text hochdeutsch

Datt etts du
Das isst du
Als esch noch Kenk deheem, soat am Döösch von Papp unn Mamm.
Jebäät wued kott unn joot, iiher feng mann janett an.
Ett wued jejäete, watt opp do Döösch
jeschtallt,
esch maut ett döcks nett, donn duur de Küek ett schallt:
Datt etts du!
Als ich noch Kind zu Hause war, saß am Tisch von Vater und Mutter.
Gebetet wurde kurz und gut, eher fing man gar nicht an.
Es wurde gegessen, was auf den Tisch gestellt wurde,
ich mochte es oft nicht, dann schallte es durch die Küche:
Das isst du!
Oss Omma koaket Prenk, de Schtrongs de kriesch esch nie eraff.
Datt schmekkt doch joot miieh Kenk, joo Omma uat datt jede Dach.
Esch moosch ett äete, esch hott ett nett beschtallt,
unn donn ett utt Ommas Küek laut schallt: Datt etts du!
Unsere Oma kochte Milchbrei/Milchsuppe, diesen Fraß bekam ich nicht runter.
Das schmeckt doch gut mein Kind, ja Oma aß das jeden Tag.
Ich musste es essen, ich hatte es nicht bestellt,
und dann es aus Omas Küche schallte:
Das isst du!
Ett Hämmke fettisch week, e Ferkesuhr mött Knoosch do draan.
De Schällrepp, Breipürre, do feng be mesch ett Würje aan.
Ett schmekket mesch nett, ett wued mesch heet unn kalt.
Doch Papp sätt äet, soss kresste enn
jeknallt:
Datt etts du!
Ein Eisbein fettig weich, ein Schweineohr mit Knorpel daran.
Das Schälrippchen, Porreegemüse, da fing bei mir das Würgen an.
Es schmeckte mir nicht, es wurde mir heiß und kalt.
Doch Vater sagte, iss, sonst kriegst du eine
geknallt.
Das isst du!

Text Mundart

Datt etts du

Als esch noch Kenk deheem, soat am Döösch von Papp unn Mamm.
Jebäät wued kott unn joot, iiher feng mann janett an.
Ett wued jejäete, watt opp do Döösch
jeschtallt,
esch maut ett döcks nett, donn duur de Küek ett schallt:
Datt etts du!

Oss Omma koaket Prenk, de Schtrongs de kriesch esch nie eraff.
Datt schmekkt doch joot miieh Kenk, joo Omma uat datt jede Dach.
Esch moosch ett äete, esch hott ett nett beschtallt,
unn donn ett utt Ommas Küek laut schallt: Datt etts du!

Ett Hämmke fettisch week, e Ferkesuhr mött Knoosch do draan.
De Schällrepp, Breipürre, do feng be mesch ett Würje aan.
Ett schmekket mesch nett, ett wued mesch heet unn kalt.
Doch Papp sätt äet, soss kresste enn
jeknallt:
Datt etts du!

Text hochdeutsch

Das isst du

Als ich noch Kind zu Hause war, saß am Tisch von Vater und Mutter.
Gebetet wurde kurz und gut, eher fing man gar nicht an.
Es wurde gegessen, was auf den Tisch gestellt wurde,
ich mochte es oft nicht, dann schallte es durch die Küche:
Das isst du!

Unsere Oma kochte Milchbrei/Milchsuppe, diesen Fraß bekam ich nicht runter.
Das schmeckt doch gut mein Kind, ja Oma aß das jeden Tag.
Ich musste es essen, ich hatte es nicht bestellt,
und dann es aus Omas Küche schallte:
Das isst du!

Ein Eisbein fettig weich, ein Schweineohr mit Knorpel daran.
Das Schälrippchen, Porreegemüse, da fing bei mir das Würgen an.
Es schmeckte mir nicht, es wurde mir heiß und kalt.
Doch Vater sagte, iss, sonst kriegst du eine
geknallt.
Das isst du!

Dir hat dieser Beitrag gefallen?
Dann zeig es uns!

1 Kommentar

  • Manni Müchen

    Dieser Text zu demLied “Datt etts du” stammt aus der Feder von Manni Müchen.

Schreibe uns deine Gedanken zu diesem Text oder lass uns einfach wissen, was du damit verbindest.

Über den Autor

Manfred Müchen

aus Klinkum

Der Klinkumer Manfred Müchen, Geburtsjahrgang 1952, ist mehr als 55 Jahre im Genre „Mundart – Oos Platt“ unterwegs. Sein Wahlspruch lautet: Esch well Platt mött desch kalle!

Er schreibt Geschichten in Platt aus seinem Leben und aus Ereignissen seiner Heimat. Zur musikalischen Umsetzung seiner Mundart-Liedtexte wählt er bekannte Musikkompositionen und schreibt dazu Reime in Platt, die er mit Gitarre oder Ukulele begleitet. Müchen gehört auch zum Team der Wegberger Klängerstu’ef, die sich einmal im Monat in der Wegberger Mühle trifft, um sich mit Geplauder in Mundart zu amüsieren, eben zu klängern.

Mehr von Manfred Müchen entdecken

Über diesen Mundartbeitrag

Sprachregion:
Textart:
6 Personen haben diesem Beitrag bisher ein "Gefällt mir" gegeben. Wie sieht´s mit dir aus?
Dieser Beitrag stammt aus Klinkum.
aus der Sprachregion Schwalmtal-Platt in der Rubrik Gefühlswelt, Heim und Haus, Kindheit, negativ, Startseite

Das isst du

Als ich noch Kind zu Hause war, saß am Tisch von Vater und Mutter.
Gebetet wurde kurz und gut, eher fing man gar nicht an.
Es wurde gegessen, was auf den Tisch gestellt wurde,
ich mochte es oft nicht, dann schallte es durch die Küche:
Das isst du!

Unsere Oma kochte Milchbrei/Milchsuppe, diesen Fraß bekam ich nicht runter.
Das schmeckt doch gut mein Kind, ja Oma aß das jeden Tag.
Ich musste es essen, ich hatte es nicht bestellt,
und dann es aus Omas Küche schallte:
Das isst du!

Ein Eisbein fettig weich, ein Schweineohr mit Knorpel daran.
Das Schälrippchen, Porreegemüse, da fing bei mir das Würgen an.
Es schmeckte mir nicht, es wurde mir heiß und kalt.
Doch Vater sagte, iss, sonst kriegst du eine
geknallt.
Das isst du!

Datt etts du

Als esch noch Kenk deheem, soat am Döösch von Papp unn Mamm.
Jebäät wued kott unn joot, iiher feng mann janett an.
Ett wued jejäete, watt opp do Döösch
jeschtallt,
esch maut ett döcks nett, donn duur de Küek ett schallt:
Datt etts du!

Oss Omma koaket Prenk, de Schtrongs de kriesch esch nie eraff.
Datt schmekkt doch joot miieh Kenk, joo Omma uat datt jede Dach.
Esch moosch ett äete, esch hott ett nett beschtallt,
unn donn ett utt Ommas Küek laut schallt: Datt etts du!

Ett Hämmke fettisch week, e Ferkesuhr mött Knoosch do draan.
De Schällrepp, Breipürre, do feng be mesch ett Würje aan.
Ett schmekket mesch nett, ett wued mesch heet unn kalt.
Doch Papp sätt äet, soss kresste enn
jeknallt:
Datt etts du!






Datt etts du - Das isst du

aus der Sprachregion Schwalmtal-Platt in der Rubrik Gefühlswelt, Heim und Haus, Kindheit, negativ, Startseite
Das isst du
Datt etts du
Als ich noch Kind zu Hause war, saß am Tisch von Vater und Mutter.
Gebetet wurde kurz und gut, eher fing man gar nicht an.
Es wurde gegessen, was auf den Tisch gestellt wurde,
ich mochte es oft nicht, dann schallte es durch die Küche:
Das isst du!
Als esch noch Kenk deheem, soat am Döösch von Papp unn Mamm.
Jebäät wued kott unn joot, iiher feng mann janett an.
Ett wued jejäete, watt opp do Döösch
jeschtallt,
esch maut ett döcks nett, donn duur de Küek ett schallt:
Datt etts du!
Unsere Oma kochte Milchbrei/Milchsuppe, diesen Fraß bekam ich nicht runter.
Das schmeckt doch gut mein Kind, ja Oma aß das jeden Tag.
Ich musste es essen, ich hatte es nicht bestellt,
und dann es aus Omas Küche schallte:
Das isst du!
Oss Omma koaket Prenk, de Schtrongs de kriesch esch nie eraff.
Datt schmekkt doch joot miieh Kenk, joo Omma uat datt jede Dach.
Esch moosch ett äete, esch hott ett nett beschtallt,
unn donn ett utt Ommas Küek laut schallt: Datt etts du!
Ein Eisbein fettig weich, ein Schweineohr mit Knorpel daran.
Das Schälrippchen, Porreegemüse, da fing bei mir das Würgen an.
Es schmeckte mir nicht, es wurde mir heiß und kalt.
Doch Vater sagte, iss, sonst kriegst du eine
geknallt.
Das isst du!
Ett Hämmke fettisch week, e Ferkesuhr mött Knoosch do draan.
De Schällrepp, Breipürre, do feng be mesch ett Würje aan.
Ett schmekket mesch nett, ett wued mesch heet unn kalt.
Doch Papp sätt äet, soss kresste enn
jeknallt:
Datt etts du!




text
Wörter: 239
geändert: 25.03.2026
Audio MundartAudio HochdeutchAutor NameAutor FotoAutor Beschr.

Wenns de om Kerkhof legs – Wenn du auf dem Friedhof liegst

Wenns de om Kerkhof legs – Wenn du auf dem Friedhof liegst

Wenns de om Kerkhof legs 1. Wenns de om Kerkhof legs, dann häste endlich Rouh. Dann mäcks de een för…
von {acf_name}
Interpret: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
Gefühlswelt,Heim und Haus,Kirche,Ratschlag
text
Wörter: 348
geändert: 25.03.2026
Audio MundartAudio HochdeutchAutor NameAutor FotoAutor Beschr.

Os Moddersprook – Unsere Muttersprache

Os Moddersprook – Unsere Muttersprache

Os Moddersprook Os Moddersprook, die kanns de liere, un net bloß, wenn ver Fastelovend fiere. Os Moddersprook dörf nie verjonn.…
von {acf_name}
Interpret: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
Gefühlswelt,Heim und Haus,Heimat,Kinder,Lied
text
Wörter: 330
geändert: 25.03.2026
Audio MundartAudio HochdeutchAutor NameAutor FotoAutor Beschr.

Fröher spi-elete ver Kenger möt d´r Dilldopp – Früher spielten wir Kinder mit dem Kreisel

Fröher spi-elete ver Kenger möt d´r Dilldopp – Früher spielten wir Kinder mit dem Kreisel

Fröher spi-elete ver Kenger möt d´r Dilldopp Fröher spi-elete ver Kenger möt d´r Dilldopp un ver höppete em Höppes hin…
von {acf_name}
Interpret: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
Arbeitsleben,Gefühlswelt,Heim und Haus,Kinder,Kindheit,Lied
text
Wörter: 237
geändert: 20.03.2026
Audio MundartAudio HochdeutchAutor NameAutor FotoAutor Beschr.

Weihnachte fröher – Weihnachten früher

Weihnachte fröher – Weihnachten früher

Weihnachte fröher Wie hänn ech fröher mech op Weihnachte jefreut, och wenn mech immer wi-er möm Chreskenk wu-ed jedräut. All…
von {acf_name}
Interpret: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
Feste,Gefühlswelt,Heim und Haus,Kindheit,Lied

Datt etts du – Das isst du

Ein Mundart Beitrags aus: Schwalmtal-Platt

Das isst du

Datt etts du

verfasst von: {acf_name}
vorgetragen von: {acf_name_des_interpreten_vortragender}
aus der Sprachregion Schwalmtal-Platt in der Rubrik Gefühlswelt, Heim und Haus, Kindheit, negativ, Startseite

Das isst du

Als ich noch Kind zu Hause war, saß am Tisch von Vater und Mutter.
Gebetet wurde kurz und gut, eher fing man gar nicht an.
Es wurde gegessen, was auf den Tisch gestellt wurde,
ich mochte es oft nicht, dann schallte es durch die Küche:
Das isst du!

Unsere Oma kochte Milchbrei/Milchsuppe, diesen Fraß bekam ich nicht runter.
Das schmeckt doch gut mein Kind, ja Oma aß das jeden Tag.
Ich musste es essen, ich hatte es nicht bestellt,
und dann es aus Omas Küche schallte:
Das isst du!

Ein Eisbein fettig weich, ein Schweineohr mit Knorpel daran.
Das Schälrippchen, Porreegemüse, da fing bei mir das Würgen an.
Es schmeckte mir nicht, es wurde mir heiß und kalt.
Doch Vater sagte, iss, sonst kriegst du eine
geknallt.
Das isst du!

Datt etts du

Als esch noch Kenk deheem, soat am Döösch von Papp unn Mamm.
Jebäät wued kott unn joot, iiher feng mann janett an.
Ett wued jejäete, watt opp do Döösch
jeschtallt,
esch maut ett döcks nett, donn duur de Küek ett schallt:
Datt etts du!

Oss Omma koaket Prenk, de Schtrongs de kriesch esch nie eraff.
Datt schmekkt doch joot miieh Kenk, joo Omma uat datt jede Dach.
Esch moosch ett äete, esch hott ett nett beschtallt,
unn donn ett utt Ommas Küek laut schallt: Datt etts du!

Ett Hämmke fettisch week, e Ferkesuhr mött Knoosch do draan.
De Schällrepp, Breipürre, do feng be mesch ett Würje aan.
Ett schmekket mesch nett, ett wued mesch heet unn kalt.
Doch Papp sätt äet, soss kresste enn
jeknallt:
Datt etts du!






Datt etts du - Das isst du

aus der Sprachregion Schwalmtal-Platt in der Rubrik Gefühlswelt, Heim und Haus, Kindheit, negativ, Startseite
Das isst du
Datt etts du
Als ich noch Kind zu Hause war, saß am Tisch von Vater und Mutter.
Gebetet wurde kurz und gut, eher fing man gar nicht an.
Es wurde gegessen, was auf den Tisch gestellt wurde,
ich mochte es oft nicht, dann schallte es durch die Küche:
Das isst du!
Als esch noch Kenk deheem, soat am Döösch von Papp unn Mamm.
Jebäät wued kott unn joot, iiher feng mann janett an.
Ett wued jejäete, watt opp do Döösch
jeschtallt,
esch maut ett döcks nett, donn duur de Küek ett schallt:
Datt etts du!
Unsere Oma kochte Milchbrei/Milchsuppe, diesen Fraß bekam ich nicht runter.
Das schmeckt doch gut mein Kind, ja Oma aß das jeden Tag.
Ich musste es essen, ich hatte es nicht bestellt,
und dann es aus Omas Küche schallte:
Das isst du!
Oss Omma koaket Prenk, de Schtrongs de kriesch esch nie eraff.
Datt schmekkt doch joot miieh Kenk, joo Omma uat datt jede Dach.
Esch moosch ett äete, esch hott ett nett beschtallt,
unn donn ett utt Ommas Küek laut schallt: Datt etts du!
Ein Eisbein fettig weich, ein Schweineohr mit Knorpel daran.
Das Schälrippchen, Porreegemüse, da fing bei mir das Würgen an.
Es schmeckte mir nicht, es wurde mir heiß und kalt.
Doch Vater sagte, iss, sonst kriegst du eine
geknallt.
Das isst du!
Ett Hämmke fettisch week, e Ferkesuhr mött Knoosch do draan.
De Schällrepp, Breipürre, do feng be mesch ett Würje aan.
Ett schmekket mesch nett, ett wued mesch heet unn kalt.
Doch Papp sätt äet, soss kresste enn
jeknallt:
Datt etts du!




1 Kommentar

  • Manni Müchen

    Dieser Text zu demLied “Datt etts du” stammt aus der Feder von Manni Müchen.

Hinterlassen Sie Ihren Kommentar